Ταχογράφος

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Το βαθύ ''κούρεμα''


Τελικά οι ευρωπαίοι το αποφάσισαν. Θα με κουρέψουν. Κι εδώ που τα λέμε δεν έχουν κι άδικο.  Ένα κουρεματάκι δεν θα με χαλάσει. Βαρέθηκα τόσα χρόνια την ίδια κόμη. Χιλιάδες χρόνια τώρα, βόστρυχοι και μπούκλες ελαφρά λαδωμένες όπως στα αγάλματα. Τύπου μοντέρνα με ρετρό κόμμωση,  από τα φυλλάδια του ΕΟΤ έως τις έθνικ κολεξιόν των διεθνών μας. Και ήρθε ο εταίρος και έγκωσε. Σου λέει, εκσυγχρονίσου κούκλα μου. Καλή η ιστορία σου, αλλά φτιάξε και μια κουπ της προκοπής να σε έχω δίπλα μου ισότιμη συνομιλήτρια. Ανέβασε λίγο επίπεδο,  να φρενάρει το μάτι στη θέα σου,  να γουστάρουμε. Πού είναι η θηλυκότητά σου;  Και κάτι σαν χαστούκι με χτύπησε και σκέφτηκα,  γιατί όχι; Αλλαγή εδώ και τώρα. Όμως,  πριν πάμε στον κομμωτή τον Ευρωπαίο, έχω να θέσω και τις παραμέτρους μου. Μη με κάνετε σαν τα μούτρα σας. Έχω και μια προσωπικότητα να υποστηρίξω. Γιατί αυτά τα γερμανικά σαντρέ και τα άλλα τα λευκά ντεκαπαρισμένα ασημοκεντρικά,  μου αλλοιώνουν την κουλτούρα και καταπιέζομαι. Θα προτιμούσα μια ανταύγεια στο ζεστό του ήλιου και μια ωραία φαρδιά χωρίστρα σαν τους δρόμους της πυρόσβεσης που λέει και η Νικολακοπούλου.  Αυστηρό κεφάλι, σχεδόν άκαμπτο, μήπως και ισορροπήσει όλη την υπόλοιπη κατάσταση και με πάρετε κάποτε στα σοβαρά. Γιατί, πια, κουράστηκα. Κουράστηκα να με χλευάζετε, επειδή είμαι ο εαυτός μου και νιώθετε ανασφάλεια. Τι να κάνω; Να γίνω σαν και σας δεν γίνεται. Δεν ήμουν ποτέ. Πώς να γίνω τώρα; Άσε που δεν θέλω. Και η αλήθεια είναι ότι δεν σας εμπιστεύομαι κιόλας. Γι’ αυτό, μη νομίζετε ότι θα σας αφήσω μόνους στο κομμωτήριο. Τον έχετε ακουστά τον Τρύφωνα;  Ο καλύτερος του είδους. Και όνομα, και show και χορευταράς και αποψάτος. Για ποια με περάσατε; Για καμιά τυχαία;  Α, και καλά που το θυμήθηκα. Μαζί με το κούρεμα, κλείστε μου και ένα μανικιούρ. Είναι οι μέρες μου. Και μη σας ξανακούσω να με φωνάζετε Ellada… Καλύτερα να κλειδώσουμε στο Ada… Γράφει διαφορετικά…