Ταχογράφος

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Σύμμαχος Ντόρα

Και σαν να μη μας έφταναν οι Τρόικες και οι Άγκελες οι Μέρκελ, ξημέρωσε κι η μέρα εκείνη που μας υποχρέωσε να έχουμε καθημερινή επαφή με την Θεοδώρα Μητσοτάκη-Μπακογιάννη-Κούβελου το γένος Γιαννούκου και όλα τα νέα ιδεώδη που εισάγει στην πολιτική ζωή αυτού του ρημαγμένου τόπου. Σαν κούραση μου κάνει όλο αυτό, αλλά επειδή είμαι και καλοπροαίρετος άνθρωπος και επειδή δεν θέλω να είμαι και άδικος αποφάσισα να στείλω ένα μικρό γράμμα, να ρωτήσω κάποια πράγματα που ίσως μου λύσουν τις απορίες και μπορέσω να κοιμηθώ ήσυχος ότι γίνονται πράγματα σ’ αυτόν τον τόπο.

Ντόρα μου,
Γεια σου. Είμαι κι εγώ πολίτης αυτής της χώρας όπως και εσύ άλλωστε και πιστεύω ειλικρινά ότι κάτω από αυτή τη βάση θα μπορέσεις να με κατανοήσεις και να μου απαντήσεις χωρίς φόβο και πάθος στα μικρά καθημερινά ερωτήματα που έχω να σου θέσω.
Διάβασα τη διακήρυξη του κινήματος σου και πραγματικά ενθουσιάστηκα στην ιδέα ότι η Δημοκρατική Συμμαχία είναι μια κεντρομόλος δύναμη. Που ακριβώς κεντρομολάρει;
Επίσης διάβασα ότι δεν είμαι λαϊκιστής και  πατριδοκάπηλος και ότι δεν έχω παρωπίδες. Τι μου λες; Μου χαλάς την κοσμοθεωρία! Αλλά ok, δεν με πειράζει. Είμαι ανοιχτός σε καθετί νέο. Αλλά έχω ένα μικρό πρόβλημα. Αυτή την οικονομική στήριξη που ζητάει το κίνημα, που ακριβώς θα ήθελες να τη στείλω; Τα παίρνουν και στα πρακτορεία του ΟΠΑΠ σαν τους λογαριασμούς της ΔΕΗ; Ή μήπως θα βγάλετε κι εσείς κουπόνια με στάμπα την ελιά; Τώρα που είπα ελιά... Τι ωραίο, πρωτότυπο σήμα είναι αυτό; Λίγο το πορτοκαλί με χαλάει, αλλά δεν βαριέσαι, ένα χρώμα είναι κι αυτό. Άσε που τα κλασικά τα έχουν κλείσει οι παλιότεροι. Δεν πειράζει. Μοντερνιά. Και ξέρεις και κάτι άλλο; Μ’ αρέσει που βαδίζεις στα χνάρια του πατέρα σου. Παραδοσιακά πράγματα. Με ρακή και μαντινάδες κάνουν κόμμα οι κυράδες. Άσε που, ξέρεις, θα σε πολεμήσουν οι κακεντρεχείς. Αλλά, μη μασάς. Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Την έχεις δείξει την αξία σου. Η Αθήνα έχει γίνει αγνώριστη. Είναι να μη βάλεις στόχο, εσύ, στη ζωή σου. Και το εκτιμώ αυτό. Αλλά ξέρεις, με προβληματίζει και κάτι ακόμη. Ποιοι θα συμμαχήσουν μαζί σου; Τα έχεις κάνει τα κουμάντα σου; Γιατί, αν είναι να έχεις μαζί σου, μόνο όσους πούνε αντίο στον Αντώνη, θα σε μαλώσω. Αυτό δεν θα είναι μεταρρύθμιση. Αυτό θα είναι μετακόμιση.
Εν πάση περιπτώσει, μην σε κουράζω. Θέλω να σου ευχηθώ τα καλύτερα και απλά να σου υπενθυμίσω ότι όλες οι ελπίδες μας έχουν πάει για βρούβες. Γιατί σε λίγο καιρό μ’ αυτές θα τρεφόμαστε και θα γλύφουμε και τα δάχτυλά μας. Κάνε τη δουλίτσα σου και που ξέρεις, μπορεί να ζήσεις να δεις και τα εγγόνια σου υποψήφιους πρόεδρους. Δόξα τω Θεώ, από DNA σκίζεις!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου